RSS

Drewniany bruk przy domu

Twarde drewno jest doskonałym materiałem na ścieżki i podjazdy. W składach drewna lub w sklepach ogrodniczych można kupić nowy bruk drewniany z impregnowanych środkami przeciwgrzybicznymi okrąglaków.

Nie jest on jednak tak trwały jak bruk ze starych podkładów kolejowych. Wykonane z drewna bukowego lub dębowego również niegdyś były solidnie zabezpieczane, można je kupić w niezłym stanie i za całkiem niewielkie pieniądze.

Ze względu na stosowanie toksycznych impregnatów, podkładów nie należy stosować w miejscach częstego przebywania ludzi, np. takich jak taras czy patio, natomiast świetnie sprawdzają się na aranżacje ogrodów: ogrodowe ścieżki i alejki albo podjazdy.

Drewniany bruk przy domu

Pierwszym etapem przygotowań jest określenie potrzebnej ilości materiałów. Na podłoże pod 1 metr kwadratowy nawierzchni z bruku drewnianego potrzeba 0,05 metra sześciennego piasku stabilizowanego cementem i 0,2 metra sześciennego żwiru lub pospółki (tzn. mieszanki wielofrakcyjnego żwiru i piasku). Jako podbudowa bruku potrzebna jest warstwa wodoprzepuszczalna, ponieważ woda z opadów musi swobodnie odpływać. Od stanu podkładów zależy ilość uzyskanych kostek brukowych, przeciętnie odpady stanowią około 20 %. Podkłady mają zwykle przekrój 17×25 centymetrów, a znając wymiary elementów bruku można policzyć ile potrzebujemy materiału.

Ilość potrzebnego żwiru ozdobnego lub grysu zależy od tego, na jakiej długości bruk będzie biegł wzdłuż budynku. Poza tym między budynkiem a brukiem trzeba wykonać opaskę żwirową, minimum 30 centymetrową, zabezpieczającą przed gromadzeniem się wody i chroniącą ściany przed rozpryskującym się deszczem. Jeśli projekt domu przewidywał zadaszenie podjazdu, opaska jest zbyteczna.

Grubość drewnianej nawierzchni wynosi zwykle około 45 centymetrów i do tej głębokości należy usunąć ziemię, gdy chcemy mieć nawierzchnię na poprzednim poziomie gruntu. Trzeba też pamiętać o konieczności wykonania spadków umożliwiających odpływ nadmiaru wód opadowych. Spadki wykonuje się zawsze od budynku w kierunku powierzchni chłonnych i powinny wynosić 2 %, czyli na każdym metrze bieżącym nawierzchnia obniża się o 2 centymetry. Gdy mamy szeroką alejkę lub drogę dojazdową spadek można zrobić po łuku w obie strony.

Jeżeli bruk drewniany łączy się z nawierzchniami sypki lub trawą wykonuje się obrzeża z dłuższych elementów zagłębionych na około 40 centymetrów. Natomiast połączenia z nawierzchnią twardą lub stałym elementem budowlanym, takim jak słup czy murowany śmietnik, wymaga wykonania szczeliny dylatacyjnej. Wypełnia się ją materiałem poddającym się odkształceniom, np. styropianem lub kitem budowlanym, bez tego bruk potrafi się wypiętrzyć. Istotne jest, aby pamiętać, że pod wpływem wilgoci drewniane kostki pęcznieją, więc nie należy ich układać zbyt ściśle.

Co prawda projekty domów nie przewidują aranżacji ogrodów i całego otoczenia, ale warto te drewniane, ładne nawierzchnie dostosować do charakteru i wyglądu domu. Nie bardzo pasują do supernowoczesnego stylu i stalowych elementów, natomiast świetnie będą się komponować jeśli mamy domy parterowe lub tradycyjne projekty dworków.


Comments are closed.